KEESVANBAARDEWIJK.NL  VERHALEN

  
 
< terug

home

verder >

LANDGENOTEN

Wanneer beide ouders weggevallen zijn ervaar je rouw. En ook kan de bevreemdende gedachte opkomen: ,,Nu is het ouderlijk huis verdwenen. Nu ben ik, of zijn wij, de oudsten van de generatie."
Ik beleef dat sterk in deze dagen. Nu mijn ouders overleden zijn moet ik, ik alleen als moeder van een éénoudergezin, ouderlijk huis zijn, mijn kinderen onderdak bieden. Mijn taak is dus in intensiteit toegenomen. Ook mag ik mij als uw vorstin landsmoeder noemen en zo ervaar ik mezelf als maximaalmoeder.
Moeders zijn soms behalve lief ook wat irritant. In het geven van goedbedoelde maar ongevraagde adviezen.
Neemt u van mij aan dat het volgende niets te maken heeft met bemoeizucht.

Landgenoten. Het moderne gezin wordt vaak zichtbaar als hotelgezin. Ieder komt en gaat, heeft zijn taken en bezigheden en de samenhang en saamhorigheid lopen gevaar.
Het is mijn grote wens dat het gezin in onze samenleving meer en meer aan zijn bedoeling gaat beantwoorden. Ten bate van ouders en kinderen en de maatschappij ten goede. Ik pleit voor een hecht en warm gezinsleven. Met het oog hierop geef ik u, ongevraagd maar oprecht goedbedoeld, de volgende adviezen. 
Verwijder uw tv-toestel. Hang een lamp midden in de kamer. Plaats daaronder een tafel met vier rechtvaardige stoelen. Schuif dicht naar elkaar toe. Praat, lees en doe spelletjes, stop een sok en koop met name voor de zaterdagavond een zak pinda' s (niet te weinig en ongepeld). 
Landgenoten. Het wijgevoel neemt toe, de gezinsband wordt versterkt.
Ik sprak over het aangevochten gezin. Daarnaast zijn er landgenoten die niet in een gezin maar soms geïsoleerd en in zekere eenzaamheid leven. Mijn advies vandaag: bouw met kracht aan uw gezin en laat het een hartelijk welkom bieden aan hen die minder bedeeld zijn met familie, vrienden en andere contacten.

Kees van Baardewijk   reageren?  naar het gastenboek  of  per email

   

< terug

boven ^

verder >

laatst gewijzigd: 13-9-2006

Overnemen van teksten is toegestaan met bronvermelding: www.keesvanbaardewijk.nl