KEESVANBAARDEWIJK.NL  VERHALEN

  
 
< terug

home

verder >

ZINGENDE OUDERS

Je mooiste jeugdherinnering… In mijn hoofd zit een laatje met mooie gedachten over en terugblikken op dingen van vroeger. Maar dé mooiste herinnering… Ik licht er een uit die la die voor mij hoge ogen gooit.

Mijn moeder… wat kon díe zingen! Ze had zo' n stem waar je altijd wel naar luisteren kon. Ze galmde veel en van alles door elkaar. Psalmen, verzen uit een boek met een harde, grijze kaft: ,,Kun je nog zingen, zing dan mee", las ik later. En ook uit een dik, bruin boek dat mijn vader ,,Johannes meneer" noemde. Eén vers uit dat boek wilde ik niet horen. 't Ging over een ,,knaap aan de rand van de dood". Wat ik heel mooi vond was: ,,Heer, mijn hert is boos en schuldig". ,,Hert" betekende ,,hart", had ze uitgelegd.
Rare versjes kende ze ook: ,,Neem nooit een man, wat heb je eran?" en ,,Landru, Landru, vrouwenmoordenaar!"
,,Waar hebt u al die versjes geleerd?", vroeg ik een keer. ,,De meeste pik je zo op en ook van school ken ik er nog een heleboel en van de radio en we zongen ook veel thuis bij het orgel."

Zingen, m'n pa kon er ook wat van. ,,Was ik maar nooit getrouwd!" en op woensdag altijd: ,,O, donderdag, o donderdag, o schoonste dag der dagen./ Des morgens nog een halve week, /des avonds nog twee dagen."
Ze zongen ook wel samen. Het lied van de mosselboer: ,,Zeelandse mosselen, allemaal groooote."
Tegen elkaar inzingen deden ze ook. Ik herinner me een voorjaarsschoonmaak. Alles uit de kamer was verplaatst naar waranda en de tuin.
Ik zat onder de waranda om de konijnen te voeren. Ineens hoorde ik een oorverdovend lawaai. Mijn moeder zong keihard: ,,O sergeant, ze hebben mijn sokken gestolen./ O sergeant, ze hebben mijn sokken gepikt./ M'n putties zijn verdwenen/ nu zien ze m' n blote benen./ Ze hebben het in de sectie op mij gemikt." En mijn vader: ,,Rats, kuch en bonen, dat is het soldatendiner."
Toen mijn moeder tegen hem begon te schelden, pakte hij haar op met zijn bouwvakkersknuisten en liet haar met het hoofd zachtjes tegen het plafond botsen. Zachtjes maar hoorbaar. Pas toen ze schreeuwde: ,,Als je me niet direct neerzet, plas ik op je hoofd", mocht ze weer naar beneden.
M' n vader koos eieren voor z'n geld, want ma kennende wist hij dat ze het gedaan zou hebben ook.
Gelukkig dat niemand het gezien had. Ik had rare ouders die gekke dingen deden. Maar wat hield ik van ze…Als ik terugdenk aan mijn jeugd, zijn ze altijd in beeld. Geborgen voelde ik me bij ze, veilig.

Kees van Baardewijk   reageren?  naar het gastenboek  of  per email
 

   

< terug

boven ^

verder >

laatst gewijzigd: 13-9-2006

Overnemen van teksten is toegestaan met bronvermelding: www.keesvanbaardewijk.nl