KEESVANBAARDEWIJK.NWEBLOGARCHIEF

  
 

 

Archief 

7 januari - 17 juni 2010

 

 

17 juni 2010

8e  jaargang – nummer 12

O LEER MIJ, ARME DWAAS….

Gij badt op enen berg alleen,
en… Jesu, ik en vind er geen
waar ‘k hoog genoeg kan klimmen
om U alleen te vinden:
de wereld wilt mij achterna,
alwaar ik ga
of sta
of ooit mijn ogen sla;
en arm als ik is er geen,
geen een,
die nood hebbe en niet klagen kan;
die honger, en niet vragen kan;
die pijne, en niet gewagen kan
hoe zeer het doet!
O leer mij, arme dwaas, hoe dat ik bidden moet!

Guido Gezelle, de dichter van dit vers, staat bekend als een grote in Gods koninkrijk. Priester, geleerde en vooral dichter. Origineel dichter, die verrassend en trefzeker en zo kinderlijk bewonderend over het geschapene schreef. En die de taal zo kleurrijk hanteerde (denk aan ,,O, krinkelend, winkelend waterding”).

Maar deze reus in het koninkrijk heeft een benauwend probleem. Hij wil zo graag God ontmoeten en dan helemaal met zijn hele innerlijk op Hem gericht zijn. Hij wil helemaal alleen zijn met de Vader. Net zo als Jezus. Hij wil zich, om zo te zeggen: ,,Samen met God opsluiten”. Zonder afgeleid te worden door de wereld. Hij wil zo graag al zijn nood in Gods handen leggen.

Jezus vond zo’n plaats, op een hoge berg maar Gezelle kan zo’n berg niet vinden. Waarom niet? Omdat de wereld die hem achterna komt in hém zit. Klopt dat, bij zo'n vrome? Ja, net als bij ons zit de wereld hem in het bloed, met al z’n neigingen. We willen zo graag alles achterlaten bij God aan verkeerde gevoelens en gedachten en verlangens maar het lukt lang niet altijd.. ,,De wereld wil mij achterna”. En God schuift van je weg.

Maar die nood en die honger dan… Wat deden die Gezelle pijn. En wat doen die ons pijn. Het is haast niet uit te spreken hoe moeilijk het is alles bij God te brengen en bij Hem achter te laten…

,,O leer mij, arme dwaas, hoe dat ik bidden moet”. ,,Here, leer ons bidden”, vragen de discipelen. En ze krijgen het ,,Onze Vader”. Maar ondanks en mét dat volmaakte gebed blijven we, denk ik, levenslang tobben met ons bidden.. We zijn zo verward en zo vaak op onszelf gericht en we willen zo veel en de wereld trekt ons weg bij God vandaan. Maar ook dit komt een keer goed. En intussen moeten we ons er al stuntelend maar aan vasthouden, dat wij die niet weten hoe te bidden naar behoren, geholpen worden door de Geest die ons in onze zwakheid te hulp komt. * Ik stel me dat zo voor dat ons gebed onvolmaakt en onbeholpen bij God binnenkomt en dat de Geest er iets moois van maakt, iets dat God als muziek in de oren klinkt.* Rom. 8:26.

VOOR ANNERIEKE

(kleindochter van Ati van Gent en Kees van Baardewijk)

Zal ik jou eens wat in je oortje fluisteren?
Ja? Dan moet je even heel goed luisteren.

Jezus, die nu in de hemel leeft,
en die ook om jou zo heel veel geeft,
Hij komt naar ons toe om bij ons te horen,
kijk naar Hem uit en spits maar je oren.

En áls Hij komt gaan we juichen en zingen,
en jij mag dan ook voor Hem dansen en springen.
Want jij hoort er ook helemaal bij,
en daarom zijn we vandaag zo blij.

Hij zegt het zélf dat je bij Hem hoort,
en geloof Hem nu maar gewoon op zijn woord:
,,Kom, Annerieke, luister naar wat Ik je zeg:
vandaag krijg jij een teken voor onderweg.”

 

Je bent mooi, wondermooi
gedaan, geboren en gekomen
in het licht. Je hebt een naam,
een stem, gezicht.
Je komen is bericht aan deze wereld,
meer dan een hoopje mens en de vervulling
van een wens.
Je bent gevangen, opgevangen en op je plaats
gezet. Leven in de palm van een Hand
waar met spijkerschrift jouw naam in staat
gegrift.

Ati van Gent

IETS HEEL ANDERS

N.a.v. ,,Spreuken”- toegesneden op vandaag.

Jongen, zoon van me,
keer je om als je in verleiding komt,
als het scherm je lokt en trekt.
Geef je ogen geen kans
en bewaar boven alles je hart.
Beelden wís je niet,
maar ze klonteren tot een gezwel,
dat in je groeit als een kanker
waar geen chemo tegen op kan.

OP WEG NAAR INDIA


De samenwerkende organisaties ‘Hulp Vervolgde Christenen’, ‘ Schreeuw om Leven’ en ‘Pro Life Zorgverzekeringen’, vandaag (16 juni)  op weg naar het  ‘Kinderweeshuis-project’ in de Indiase stad Coimbatore. In de TukTuk zitten v.l.n.r. Jan Bor, directeur van HVC  en de heer en mevrouw Dorenbos van de Stichting Schreeuw om Leven.

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

6 mei 2010

8e  jaargang – nummer 11

OM TE BEGINNEN 

een bijdrage van mijn goede vriend Van Takkebos die in een verbazingwekkend hoog tempo gedichten produceert.

Intensive Care

De tijd loopt uit, het uurglas vol,
eens moet ik toch vertrekken.
Ik zou Heer, als het even kan,
het nog een beetje rekken.
Ik ben nog redelijk gezond,
nog niet de ergste kwalen.
Ach Heer geef nog een beetje tijd,
voordat U mij komt halen.
En mocht het mij wat slechter gaan,
dan vraag ik lieve Heer,
dat U mij op wilt nemen,
in Uw Intensive Care.

Van Takkebos

dienaar.jpg (41893 bytes)verlatene.jpg (33263 bytes)IN HET 

Oecumenisch Maandblad ,,Open Deur” trof ik een paar prachtige illustraties aan die ik u, vind ik, niet mag onthouden.

 

 

 

 

Ik ga er even tussen uit. Na de vacantie, half juni a.s., hoop ik weer terug te komen.

Gaat u zelf ook al op stap, of op een later tijdstip, een goede en ontspannende tijd toegewenst en na half juni hoop ik u dus weer te verwelkomen.

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

22 april 2010

8e  jaargang – nummer 10

VOOR DE GELOVIGE 

is het altijd Pasen. Daarom, al een poosje na de Paasviering van dit jaar, een gedicht hierover van Ati van Gent.
Ik trof het aan in ,,Samenvaart” het kerkblad van de Protestantse gemeente van Egmond.

OPGESTAAN

Wij waakten. Drie bange dagen en nachten
zoals de profeet in de buik van de vis.
Met flarden gedachten en woorden van Hem,
mijn meester. Dood.

Ze hebben zijn lichaam in doeken gewikkeld
- als bij een nieuw geboren kind – en legden
- Hem in der aarde schoot. Zijn toen gegaan,
- de sabbat brak aan. Bij Hem, de wachten.

Wij braken het brood en dronken de wijn,
wij zongen de psalmen, wij baden en treurden.
O, bergens en heuvels, val neer en bedek ons.
Maar nee: de hemelen scheurden en kusten de Zoon.
Mijn ogen, blind van tranen, zien Hem niet staan,
tot Hij mij roept. Een stem in doffe oren.
Een open graf. Een nieuwe naam.

                 Het meest bijzondere kind ter wereld….
En een moeder zoals jij.

Ik ontving een juweel van een boekje over kind-adoptie van WORLD VISION. Ik neem maar gewoon de toelichtende tekst van World Vision over.
,,Wat je als moeder voelt voor je kind is aan niemand uit te leggen. Behalve aan andere moeders. Het ongelofelijke wonder van een mensje dat je zelf hebt voortgebracht. Jouw vlees en bloed. Aan je kind ben je met elke vezel verbonden. Jouw kind is het meest bijzondere kind ter wereld.

Een moeder in Tanzania, India, Guatemala of Oeganda voelt dat ook. Er is één verschil: armoede ontneemt haar de kans haar kind tot bloei te zien komen. Ze moet dagelijks toezien dat haar kind niet genoeg te eten heeft. Geen schoon water kan drinken. Geen schone kleren aan kan trekken. Niet naar school kan. Of ziek is en niet behandeld kan worden. Stel je het even voor… Het maakt je boos, radeloos. Het is zo oneerlijk.

Met dit boekje willen we jou aanmoedigen je moederhart te volgen. Te reageren zoals je zou willen reageren: met liefde en concrete actie. Jij kunt iets doen tegen het onrecht van de armoede: sponsor een kind en zijn moeder via World Vision. Doen wat je kunt, geeft een geweldig gevoel. Een je zult er een leven mee veranderen. Het leven van het meest bijzondere kind ter wereld.”

Vijf redenen om een kind te sponsoren via World Vision:
Jouw bijdrage verandert een leven.
Zorg die je je eigen kind zou geven.
Echt contact met je sponsorkind.
Je helpt kind, familie en omgeving.
Nog geen euro per dag.

World Vision                         Dit is Joan, die wacht op adoptie.
Zonnehof 38
3811 ND Amersfoort
tel. 033 4643444
info@worldvision.nl
www.worldvision.nl

 

DE OOGST 

altijd ter zake, altijd duidelijke, bijbelse voorlichting.
Abonneer u op dit blad van ,,Tot Heil des Volks” via tel. 020 -3446310, email info@deoogst.nl, www.totheildesvolks.nl

 

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

8 april 2010

8e  jaargang – nummer 9

DESTIJDS 

lag er in elke treincoupé een blad waarvan ik de naam even kwijt ben.
Ik las dat altijd gretig, vooral de afdeling ,,ontmoetingen vanuit de verte”, zal ik het maar noemen.
Dat ging dan zo: ik, jongen van twintig met rood hemd en blauwe spijkerbroek zag jou, lezend in het blad ,,Eva”. We keken elkaar in de ogen en ik verdronk er terstond in. Ik zou je graag willen ontmoeten. Mijn nummer is…

Ik schreef de volgende

OPROEP

Jij was gekleed in blauwe rok en witte bloes,
ik in een donkergrijs pak,
en ik zat naast je, zondag, aan de Avondmaalstafel.
Zoals jij me aankeek…
Ik zie je graag weer,
liefst voor het volgende Avondmaal.

KLEINZALIG

Vorige week donderdagavond werd het cabaretfestival ,,Kleinzalig” gehouden.
Winnaar was Emile Gronert.

Wat krenten uit de pap:

Vaderlijk advies aan mensen met jengelende kinderen: ,,Onderhandel nooit met terroristen”.

Hans van Haeften:
,,Ik hou van haar. Zonder haar voel ik me kaal”. ,,Geert Mak? Geef mij maar wat Wilders”.

Sonja de Graaff 
vertelde dat haar optreden deel uitmaakte van een ,,complot”. ,,Niet zo’n groot complot, hoor, meer een complot in m’ n eentje. Ik sta hier op therapeutische basis. Ik heb al jaren last van opgekropte humor”.

Het duo Klok en Jonkman. 
Jongen tot meisje: ,,Hé, volgens mij heb jij al een verheerlijkt lichaam”. En: ,,Ik val voor jou, in de Geest”. 
En heel direct: ,,Wil je met mij naar bed? ,,Wat?”. ,,Eh, in gebed”. En ,,Met jou zou ik wel een kindje willen laten dopen”.

Emile Gronert is vader van drie kinderen en woont in een eco-wijk. Daar heb je ontiegelijk vroeg kwakende kikkers ,,´t is net damestennis` en veel muggen. Iedereen voelde de nachtelijke irritatie van vooral het zoemen. Maar nu had je van die handige gele racketjes waar een hoog voltage op staat. Gronert maakte een woest roosterend geluid ,,Ja, ik ga altijd wat langer door dan nodig is, maar wel met groene stroom`.

Hij had het ook over Sleeping Apart Together.

Hij wordt aangehouden door de politie. Blazen. ,,Wat blazen. Dan stinkt dat ding nog een uur naar de Fristi`. 

David Scheermeijer. ,,Ik begrijp de Zeeuwen volkomen. Totdat ze gaan praten`. Ook Scheermeijer ,,Loof de Heer, vooral Toos`. 
Wat is daar nou leuk aan, dacht ik. Tot ik Toos verving door altijd.

Cabaratier van Wijngaarden over zijn relatie ,,De inquisitie is een massageclubje, de KGB een peutergymzaal en Guantanamo Bay een luxe kuuroord, vergeleken bij mijn relatie`.

APOLOGISCHE SPREEKWOORDEN

Fiat, zei de paus, en daar ging hij in zijn mercedes.

Wilt heden nu treden, zei de wijnboer, en hij waste zijn voeten.

Mag ik zo vrij zijn? vroeg de gevangene en hij sloeg zijn bewaker neer.

Onderzoekt de schriften, zei de koster, en hij controleerde het huiswerk van zijn zoon.

Oolle bitjes élpe, zei het wuufje, en ze piste in de zee.

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

1 april 2010

8e  jaargang – nummer 8

HET WAS EEN GOEDE VRIJDAG

’t Is middernacht en in de hof
buigt tot de dood bedroefd, in ’t stof.
De Levensvorst in Zijn gebeen,
doorworstelt Hij de strijd alleen.

’t Is middernacht, maar hoe Hij lijdt.
Zijn jong’ren slapen bij die strijd.
Een derven afgemat in rouw.
De aanblik op des Meesters trouw.

’t Is middernacht, maar Jezus waakt.
En ’t zielelijden, dat Hij smaakt.
Bant uit Zijn hart de bede niet:
Mijn Vader, dat Uw wil geschied.

’t Is middernacht, en ’t Vaderhart
Sterkt en verstaat de Man van smart.
Die ’ t enig lijden, dat Hij torst.
Ten eind doorstrijdt als Levensvorst.

Uit bundel Johan de Heer lied 280.

Het was weer Goede Vrijdag en ik las na het ontbijt Marcus 15:22-32. Het door de kerk uitgereikte gidsje voor Bijbellezingen in de Stille Week had dat gedeelte aangegeven.
Bij de korte meditatieve woorden had de redactie de tekst afgedrukt van dit oude Johan de Heer-lied:
,,Als ik wil hoor ik het zo nog mijn moeder zingen”, zei ik. ,,Mijn vader zong het bij het orgel”, zei mijn vrouw. We deden net of we elkaars tranen niet zagen.

Het blijft wonderlijk dat een geur, een woord, een melodie je onmiddellijk kan terugvoeren naar iets uit het verleden. Ergens, diep in je, moet een ontzagwekkende hoeveel woorden liggen, gevoelens, emoties, beelden, herinneringen aan geuren en wat niet al aan onbekends en verdrongens. De harde schijf van de computer is er niets bij. Valt een woord dan roept dat tegelijk een ander, diep van binnen liggend woord, wakker.

Ik hoorde en zag mijn moeder, mijn vrouw haar vader.

Het lied bleef nog lang nazingen. De bittere en troostende woorden en de innige en droeve melodie. Het was een goede vrijdag.

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

18 maart 2010

8e  jaargang – nummer 7

EEN NIEUWE REMMELT MASTEBROEK

Ik heb genoten – en velen met mij – van Remmelts romans ,,Elfenkind”, ,,Huis van de Wind” en ,,Tussen twee werelden”. Voortreffelijk werk dat je aandacht gevangen houdt. Van een schrijver die warm en gevoelvol schrijft.
Onlangs is verschenen; ,,Het wonder van Spakenburg” .
wonder.jpg (42832 bytes)De auteur noemt de tien vertellingen in dit boekje ,,spiegelverhalen”. “Parallelverhalen, moderne gelijkenissen, verhalen met een dubbele bodem.”
De inhouden zijn zeer uiteenlopend qua thematiek. Het zijn verhalen, spelend in het heden, helemaal eigentijds en b.v. ook uit bijbelse tijd over Jozef van Arimathea. Verhalen over levende, herkenbare mensen in allerlei situaties.
Elke vertelling sluit af met een of meer Schriftgedeelten die een link hebben met het verhaal.
Het titelverhaal ,,Het wonder van Spakenburg” gaat over een meisje met een zeer ernstige ziekte voor wie uit allerlei kerken en geloofskringen intens gebeden wordt. Het is hartverwarmend en overtuigend geschreven.
Op ,,Het wonder van Spakenburg” moet u zichzelf en (een) andere(n) eens tracteren. Het is, met z’n aantrekkelijke uiterlijk en illustraties geschikt voor een zieke, het kan ook prima dienen als doop- of belijdenisgeschenk.. 
Maar ja, wat kost zo’ n boek niet? Verbluffend weinig: € 7,95.

Het ISBN is 978-90-815-092-1-3, het komt van Stichting Beter Boek, Hoogland, tel.033-4808363. Info bij info@remmeltmastebroek.nl / www.remmeltmastebroek.nl 
Te koop bij alle betere boekhandels in Nederland.

Uit de recent verschenen bundel

RESTANTOPRUIMING – dichtwerk

Twee teksten.

DENKEND AAN HOLLAND

Denkend aan Holland
zie ik veel dooie pieren,
traag door hun vlakke leven gaan,
zappend en happend
in talloze bieren,
zichzelf naar ’t verveelde leven staan.
En altijd bezig
met tijdelijke dingen,
wordt de stem van de Schepper
gehoord noch verstaan.

(Naar Marsmans: Herinnering aan Holland)

OPSTANDING

Stel, ik ben hier niet meer,
wacht in ’t graf op de Heer.
Nu glijdt ook zij weg uit de tijd,
en krijgt deel aan de eeuwigheid.
Ga nu heel behoedzaam te werk,
en schrijf haar leesbaar bij op mijn zerk,
en leg haar, zo dicht als maar kan,
naast mij, doodgewoon nog haar man.
En wie ogen heeft, leest op de steen,
ook in de dood zijn zij samen één.
En wie Gods stem heeft gehoord en verstaan,,
hoort eens de roep: ,,Tijd, samen opstaan!”

Belangstelling voor dit gedichtenbundeltje? Maak € 11,25 over op ING-rekening 692060316 t.n.v. Van Baardewijk en u ontvangt het thuis.

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

5 maart 2010

8e  jaargang – nummer 6

OM TE BEGINNEN

een gedicht van een vriend die, hoewel op de leeftijd der sterken, nog regelmatig verzen produceert.

HENOCH

Tussen Eufraat en Tigris,
Daar boerde eens een boer.
Met prei en met radijsjes,
Hij was flink, sterk en stoer.

Na vijfenzestig jaren,
Deed hij de deur op slot.
‘k Ga ’t leven nu genieten
En wandelen met God.

Zo wandelden ze samen,
Wel zo’n driehonderd jaar.
Ze hadden veel te praten,
En hielden van elkaar.

Maar op een goede morgen,
Zei God: ,,Ik neem je mee,
Dan heeft men niet meer zorgen,
Over jouw AOW.

Ik zal je goed verzorgen,
Daar in mijn paradijs.
Weet je bij Mij geborgen,
Vergeet prei en radijs.

Wat valt hier uit te leren,
Voor ieder die dit leest.
Met wie je ook al wandelt,
Wandel met God het meest.

Van Takkebos

We zijn nu toch bezig met rijmen en dichten…

NOG MAAR EEN PAAR

Tandarts/dichter

Nimmer zag u van hem een bundel,
maar open ik mijn mond,
dan komt terstond,
zijn dichtwerk
aan het licht.

In mijn eigen bed, notabene

In opperste verwarring
werd ik wakker.
Met geen mogelijkheid
kon ik mezelf thuisbrengen.

Geniet ervan zo lang het kan

In het licht van de ondergaande zon,
kleurde ze even: mijn oude vlam.
Vergeleken met vroeger was ze onveranderd,
aanhankelijk en afwerend,
dichtbij en ongenaakbaar.
Toch was ik blij, als altijd,
oog in oog met haar te staan.
Daarom zal het me spijten,
wanneer ze eens voorgoed verdwijnt.
Want het gaat gebeuren,
het staat er met zoveel woorden:
,,En de zee was niet meer.”

Hulp

Toen ik geen kant meer uit kon,
alle gangen van de doolhof
liepen op niets uit,
tilde Hij me boven mezelf
en liet me de uitgang zien.
Daar stond Hijzelf
en wenkte me lachend.

De laatste vier zijn uit mijn nieuwe dichtbundeltje RESTANTOPRUIMING – dichtwerk. Dat komt zo: Bij de voorjaarsschoonmaak stuitte ik op rijmpjes, versjes en gedichten, die ik grotendeels vergeten was.
Een aantal, van stof ontdaan, kregen een plaats in dit bundeltje.
Soms gaan de teksten over de schrijver, soms over anderen.

Belangstelling voor dit bundeltje?
Maak € 10,25 over op Ing-rekening 692060316 tnv v.Baardewijk, Apeldoorn, met vermelding van uw naam en adres, en u ontvangt het boekje thuis.

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

25 februari 2010

8e  jaargang – nummer 5

DAT BOEK HEB IK UIT.

Dat kun je van de bijbel nooit zeggen. Die is altijd verrassend en fascinerend. Je hele leven blijf je ontdekken. Regelmatig kan het je overkomen dat je een al veelgelezen tekst of woord leest en dat je dan verrast reageert met: ,,Dat me dat nu pas opvalt”.
Veel mensen hebben een voorkeur. Bij mij is dat ,,De brief van Paulus aan de Romeinen”.
Een greep: hoofdstuk 1: 16: ,,Ik schaam mij het evangelie niet”. Een woord dat staat als een huis, waaraan je je vastklampt als getuigen moeilijk is. Het magistrale stuk over ,,De schuld der heidenen en hun straf”. Het wee over degenen die het verschrikkelijke stuk uithalen dat zij de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden.
Hoofdstuk 7: ik, ellendig mens, kan alleen maar verlost worden door Christus. En dan hoofdstuk 8 over ons reikhalzend verlangen naar God en de nieuwe wereld. De hoofstukken 9 tot 11 over de verwerping en het behoud van Israël…
Over deze eindeloos boeiende brief van Paulus is een boek verschenen van John Stott (1921), vooraanstaand evangelisch theoloog.

DE BOODSCHAP VAN ROMEINEN.

,,Paulus’ brief aan de toen nog jonge gemeente in Rome heeft alle eeuwen door een grote invloed uitgeoefend en een ingrijpende uitwerking gehad. Zij wordt wel ,,een toegangspoort voor de hemel” genoemd.
In deze brief geeft Paulus het meest volledige beeld van het evangelie dat we in het NT tegenkomen. Het beeld omvat tijd en eeuwigheid, het verleden en de toekomst van de mensheid, en de grote thema’s van rechtvaardiging, heiliging en
verheerlijking.”

Je leest het boek niet in één adem uit (525 pag)., maar het is wel moeilijk het al lezende neer te leggen.

Dit boek maakt deel uit van de serie de Bijbel spreekt vandaag. Een serie Verklaringen van gedeelten uit het Oude en Nieuwe Testament. Het doel van deze verklaringen is tweeledig: de tekst van de Bijbel zo nauwkeurig mogelijk uitleggen en de boodschap van de Bijbel verbinden met het leven van alledag. De serie is goed leesbaar voor een breed publiek (ook mijn ervaring), want zij vermijdt bewust de theologische vaktaal. 
(Redactie van de
serie: John Stott en Alec Motyer).
ISBN 978-90-6318-310-3. Prijs € 23,90. Uitg Novapres, Hoenderloo, www.novapre.nl 

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

11 februari 2010

8e  jaargang – nummer 4

UIT DE GRABBELTON:

Oneliners

Als je huwelijk op latere leeftijd sleetse plekken vertoont, denk dan maar vaak terug aan het enthousiaste begin.

Ik heb een vriend die is ambtenaar. Ik herinner me dat hij als kind al een lui oog had.

Na je dood heb je nog veel meer mensen om je heen als tijdens je leven.

God wordt tegenwoordig gezien als dé grote Knuffelbeer met een kerk vol kleine knuffelbeertjes om Hem heen.

Grafschrift voor man die jarenlang gezeten had. ,,Hè, hè, eindelijk liggen”.

We leven in de kliekjestijd. Alle ketterijtjes uit het verleden komen weer op tafel... Hoewel…het is al minder dan tijdens het schrikbewind van Kuitert.

Loflied op Bach

Al gaat alles fout en niets volgens plan,
dan hebt u gelukkig nog altijd Johann.
Komt u soms in de langste file te staan,
denk dan maar: Vanavond Sebastiaan.
Schiet u maar zelden in de lach,
Dan rest u als troost toch de grote Bach.

Een paar moppen

Vlak bij de bekende brug in Arnhem waar hevig gevochten is, staat een cafeetje. Een man komt binnen en komt in gesprek met de ober. Hij wijst op de brug en zegt: ,,Daar heb ik nog gevochten”.
Ober: ,,Fantastisch, dan krijgt u ons een gratis maaltijd”.
De man neemt het ervan, loopt naar de deur en zegt ten afscheid: ,,Auf wiedersehn”.

Een stel doopouders presenteert hun kindje voor de doop. De dominee wil tot de handeling overgaan maar vraagt ineens: ,,Was u hier een paar weken geleden ook al niet?”
,,Klopt”, zegt de man, ,,de foto’s waren mislukt”.

Iemand vroeg me pas: ,,Weet je dat er in de hemel geen vrouwen zijn?”
Ik, verbaasd ,,Hoe kom je daarbij?”. ,,Nou, er staat in het begin van Openbaring: ,,Er was een stilte in de hemel van een half uur lang.”.

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

21 januari 2010

8e  jaargang – nummer 3

ER WAS EENS...

Er was eens een groepje dieren dat besloot dat de zon hoogst-
waarschijnlijk niet bestond. Ze draaiden hun rug gewoon naar de
zon toe. Uiteraard was er achter hen aan de hemel wel een felle
gele vlek te zien, maar die kon je ook anders verklaren.
Tenslotte was niemand van hen ooit op de zon geweest.

Einde verhaal. Conclusie: je kunt je ogen gewoon sluiten voor de werkelijkheid. Je kunt met je rug naar God toe gaan staan, je kunt met je intelligente, maar beperkte mensenverstand God wegredeneren – maar evengoed bestáát de Schepper van hemel en aarde. Hij leeft, Hij is aanwezig en het belangrijkste: HIJ WIL VAN ONS HOUDEN. Hij wil ieder van ons redden. Redden? Ja, want door onze verkeerde levenshouding, onze verkeerde gedachten en daden zijn we ver van God afgedwaald en niet geschikt om dicht bij God op de nieuwe aarde, of de hemel, te wonen.

En dáár op die nieuwe aarde wil God ons zo graag hebben, om met Hem echt te genieten. Zijn eigen Zoon, Jezus Christus, droeg de straf die wij verdiend hadden.
En daardoor is er voor iedereen de mogelijkheid bij God te komen. En dat is echt voor iedereen, want God heeft een heel royaal toegangsbeleid.
Maar dan moeten we ons wel omkeren en onze schuld erkennen. Wie dat doet, krijgt eeuwig leven, bij God. Wat een aanbod!
(Vrij naar een folder van Evangelie-Lektuur, Aalten).

,,Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft
gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat
maar eeuwig leven heeft”. (De Bijbel, Johannes 3:16)

ERFGENAAM

Niemand weet
wat er met je
gebeurt
als je sterft;
wel is er één ding
zeker:
dat je ook
wanneer je dood bent,
het Koninkrijk
erft.

(Geert Boogaard)

NOG ÉÉN DING

U gelooft niet, maar wil het wel graag: geloven en veilig zijn bij God? Doe dan dit ene: toch maar vragen aan God (in Wie u niet gelooft) om geloof. In alle ernst. Dan krijgt u het: dat heeft Hij zelf beloofd.

Praten over het bovenstaande? tel.5418607 

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

14 januari 2010

8e  jaargang – nummer 2

Webmaster Jan van Baardewijk en weblogger Kees van Baardewijk wensen u een voorspoedig en hoopvol 2010.

HERKENT U DAT?kinder.jpg (65199 bytes)

Je hoort iets, leest iets, ziet iets – en je hebt de neiging dat met royale hand aan anderen uit te delen.
Zo raakte ik de afgelopen tijd helemaal verzonken in de volumineuze bloemlezing van Gerrit Komrij: De Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten.
Een kleine kennismaking hiermee.

Coot van Doesburgh

ANNE

Mijn grote zus Anne
Is stapel op mannen.
Gestoofd of gebakken, dat maakt haar niet uit.
Ze kan ze wel vreten
Ze heeft net ontbeten
Met een zacht gekookt kereltje op haar beschuit.

Coot van Doesburh

MARIEKE

Mijn nichtje Marieke
Zorgt zeer goed voor zieken
Ze prikt, ze verbindt, ze verschoont en ze spuit
Maar wat zij nog moet leren
Is goed amputeren
Want dat laatste been, eerlijk, ’t zag er niet uit.

Fetze Pijlman

ZWEEDS VOLKSRIJMPJE (KREUKERIJM)

Eun de keuken geurt een keutel.
Sleut de deur sneul meut een sleutel,
weunt m’ n neus jeukt veun de geur.
Geun getreuzel, geun gezeur.

Koos Meinderts

Jager, jager,
tijd om op te staan!
Trek je lolbroek
En je grapjas aan.
Zeg de dieren goeiendag
en schiet een keertje in de lach!

Rikkert Zuiderveld

DE BROMVLIEG

Er zwemt een bromvlieg in de soep
in ’t keukentje van oma.
En weet je wat het ergste is?
Hij heeft geen zwemdiploma.

Gerard Delft

AUTOMAAT

Ik wil een ouderautomaat
hier in de straat.
Dan haal ik desnoods
ieder uur een verse
ouder uit de muur
die míj aanstaat.

Tenslotte één van mezelf (niet uit Bloemlezing)

NIEUWJAARSDAG 2001

Vandaag kwam onze kleindochter van 3 van het toilet,
haar broekje op haar enkels en dus met ontbloot kadet.
Een bus met poedersuiker, voor de bollen neergezet,
werd uitgestrooid op haar kadet, dat was dus dolle pret. 

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

7 januari 2010

8e  jaargang – nummer 1

,,VLUCHTEN KAN NIET MEER”

De psychiater prof. Rümke heeft eens een boekje geschreven ,,Karakter en aanleg in verband met het ongeloof”. Daarin stelt hij dat niet-geloven te maken heeft met een ontwikkelingsstoornis.
Er wordt ook vaak van uitgegaan dat ongelovigen zich ongelukkig voelen, verborgen schuldgevoelens hebben en in de grond van de zaak radeloos zijn. Het gaat dan om mensen die over het leven en de zin ervan een beetje nadenken. Er zijn er natuurlijk ook die flierefluitend door de wereld gaan en zich nergens druk om maken.

Ik ben geneigd het allemaal te geloven, maar soms twijfel ik. Dat deed ik b.v.toen het nieuwe jaar een uurtje oud was.
Na de laatste oliebol zapte ik in sneltreinvaart langs een aantal t.v.-stations. Het was overal hetzelfde beeld: lachende, dansende, drinkende en toastende mensen, van alle leeftijden. De wereld was een danstent en het leven één groot feest.
Denken die denkers toch niet té zwart-wit? Is het leven wel zo troosteloos en uitzichtloos, als je niet gelooft in een persoonlijke God. Als je gelooft dat er na het sterven niets meer is.
Nogmaals: ik twijfelde even, al die uitbundigheid gadeslaande.

Toen kwam ik ergens terecht, welke zender weet ik niet meer, waar een al oudere tekst gezongen werd van Annie M.G.Schmidt: Vluchten kan niet meer. Op muziek van Harry Bannink. Het was heel stil geworden, niet alleen door de tekst maar ook door de melodie die een beetje treurig en wanhopig klinkt..

Een jongen zegt tegen een meisje weg te willen, helemaal weg. Zij vraagt: aan welk land heb je dan gedacht? Je kan niet wegvluchten. Overal is misere.
Het helpt niet als je zegt: stop de wereld, ik wil er af.
Dan de tekst (ik hoop dat ik alles goed verstaan heb)

,,Vluchten kan niet meer, ik zou niet weten hoe.
Vluchten kan niet meer, ik zou niet weten waar naar toe..
Hoe ver moet je gaan?
De verre landen zijn oorlogslanden,
Veiligheidsraadsvergaderinglanden,
ontbladeringslanden,
toeristenlanden.
Hoever kun je gaan?
Vluchten kan niet meer!

Het loopt op een eind. De laatste vogel zingt in een laatste lente. Vluchten kan niet meer, de wijk nemen naar een ver, goed land, of wegvluchten in bezit, roem of toevlucht zoeken bij middelen als drank of heroine of wat dan ook, het heeft allemaal geen zin..Het enige is: schuilen bij elkaar, kruipen bij elkaar .Heel dicht bij elkaar.

Edvard Munch "de schreeuw"Ik zag een vrouw huilen.
Is het toch waar, dat je eigenlijk onbeschermd bent en onbehuisd? Alleen in een angstaanjagend, kil heelal? Is het toch waar wat de groep ,,Toontje Lager” zong: Er is niets na de dood. De dood: waarover Joep van ’t Hek schreeuwt: Voor doodgaan ben ik levenslang het bangst. Het lukt sommigen wel van hun leven een spetterend feest te maken maar ook dan… Ook dan is er na dat feest, de dood en het nooit eindigende niets.

Vluchten kan niet meer. Wat een verschrikkelijke gedachte!
Moet dat, zó wanhopig denken? Móet ik sterven van angst bij de gedachte dat er nooit meer iets is na de dood? Moet ik het doodsbenauwd krijgen als ik denk dat ik vermorzeld wordt, verdwijn voor altijd?

Ik kan geen woorden vinden om uit te zeggen hoe blij en opgelucht ik ben dat die angst niet moet en niet hoeft. Dat er EEN is die mij opgemerkt heeft tussen de vele miljoenen. En dan kijk ik omhoog: er is EEN die van mij houdt. Wat kan ik daar zeker van zijn.
En ik móet het verder vertellen. Ik moet het laten horen dat je wel puinhopen ziet en toch kan zingen van mooi weer. Van mooi weer, in een prachtige wereld, in een eeuwige veilige beschutting. Ik mag bij Hem, bij U onderdak zijn, voor altijd geborgen.. ,,U bent mijn schuilplaats, Heer”. Laat me te Zijner tijd bij U zijn met ontelbaar velen.

De tekst van ,,Vluchten kan niet meer”, zoals gezongen door Jenny Arean en Frans Halsema, is te vinden op http://www.youtube.com/watch?v=hohLKRr_3KU 

 

reageren?  naar het gastenboek  of  per email  

 

 

Archief

Alle afleveringen van de Weblog van Kees van Baardewijk in het archief.

naar top

home

>

 weblog

>

weblogarchief

  

    2 0 1 2
 6 jan. - nu

2 0 1 1

 6 jan. - 29 dec

2 0 1 0

1 juli. - 23 dec

 7 jan. - 17 juni

2 0 0 9
 30 juli - 24 dec
 8 jan. - 25 juni
2 0 0 8
 4 sept. - 11 dec
 2 jan. - 28 mei
2 0 0 7
 10 jan. - 2 mei
 9 mei - 12 dec
 2 0 0 6
 11 jan. - 21 juni
 5 juli  - 18 okt
 
1 nov - 20 dec
2 0 0 5
5 januari - 6 april
13 april - 21 sept.
 5 okt. - 28 dec.
 2 0 0 4
7 jan. - 24 maart
31 maart -  30 juni
21 juli - 6 oktober
13 okt. - 22 dec
 2 0 0 3
22 febr. - 28 mei
4 juni - 17 sept
24 sept. - 17 dec

  

gastenboek

>

gedichten

>

oneliners

>

verhalen

>

boeken

>

radio

>

links

>

film

>
 

Overnemen van teksten is toegestaan met bronvermelding: www.keesvanbaardewijk.nl