gedachten en (eigen) wijsheden. door Kees van Baardewijk

Uitg. Maatkamp, ISBN 9 789491 706059, prijs € 9,50, als eBook € 6,50 – In de boekhandel

De vorige aflevering van deze weblog was de laatste. Een mens moet ook van ophouden weten, wat niet betekent dat ik incidenteel niet eens nog een tekstje plaats.
Ik ben dankbaar voor uw belangstelling en ook dank ik van harte mijn neef Jan van Baardewijk. Zonder zijn hulp was het niet gelukt.

Kees van Baardewijk, Apeldoorn

,,IK EET DE OREN VAN MIJN HOOFD."

Opmerkingen, uitspraken en vragen van kinderen verzameld. door Kees van Baardewijk met tekeningen van Joke Broekman - Van Diggele.

ZOMAAR WAT VOORBEELDEN

EN NOG VEEL, VEEL MEER.

IN PRIJS VERLAAGD!

Maak € 5.00 over op bankrekening 370212037 RaboBank, Apeldoorn .t.n.v. Van.Baardewijk en u krijgt het thuisgestuurd.

DE VIJFTIGJARIGE 

Annemarie van Galen schrijft een fictieve brief aan Elsje van Gorcum, die als kind omkwam in het verkeer.
Toen dat gebeurde waren zij beide dertien jaar.
Annemarie heeft al die jaren getreurd om de dood van haar ,,hartsvriendinnetje", aan wie zij geen enkele tastbare herinnering mocht bewaren.
Door een belangrijke ontmoeting komt er een wending in haar leven.

Verzwijgen van een diep verdriet. Wat kan dat een gevolgen hebben.
De pers was heel enthousiast over dit boekje: ,,Een juweeltje" was een van de typeringen.
Zeker aansprekend voor wie een kind of broer of zus verloren heeft.

IN PRIJS VERLAAGD. Maak € 4 over op rekeningnr.370212037 Rabo, Apeldoorn t.n.v..Van Baardewijk en u ontvangt het thuis.

DE GENERATIE VAN NU

Wil ik het opgelucht verkonden:
thans is de missing link gevonden.
In 't Drentse Norg, je moet maar boffen,
heeft men een schedel aangetroffen
die duidelijk toont, spits oor en hoort:
de aap stamt van de mensensoort.

dat ik op het voorgaande nog even terug wilde komen. Niet in een samenhangend betoog maar in wat noties en opmerkingen.
Nog niet genoemd was in het voorgaande Hitler. Nietzsche (verder N.) had God doodverklaard en de Übermensch aangekondigd (is die er, de Ubermensch, dan heerst de sterke over de zwakke, dan is er geen medelijden meer, dan is er de barbarij) en het nihilisme aangekondigd.") In zijn boek ,,Also sprach Zarathustra " schreef N. ,,Het nihilisme staat voor de deur, waar komt deze griezeligste aller gasten vandaan.?" Profeteerde hij over de komst van Hitler? Openbaarde hij hem?
We kunnen misschien zeggen over N. en Hitler: N. schrijft en Hitler maakt het waar. Nog een paar opmerkelijke dingen. N.en Hitler zijn allebei 56 geworden. N's geest was vernietigd. Zijn waanzin duurde net zo lang als Hitlers heerschappij. Beschouwde hij in zijn waanzin zichzelf als de opvolger van de dode God. Hij ondertekent met Dionysus of ,,de Gekruisigde". Beide waren antichristen. Christus zei: ,,Ik ben de weg, de waarheid en het leven" - Hitler: ,,Ik ben de doolhof, de leugen en de dood."
Er is veel tegenstrijdigs.,, Na de dood van God stond het Niets voor de deur. En ….Hitler was de vleesgeworden Hitlerluge. De absolute, logische antichrist."
Er is veel tegenstrijdigs en onverklaarbaars. Dat ontmoet je ook in Mulisch' boek: ,,Siegfried", over de vermeende zoon van Hitler.

Even samengevat: Er is een proces geweest van afval en secularisatie. Markering: N. verklaart God dood en de komst van de antichrist.
Er komt een omkering van waarden en normen. Denk aan de zestiger jaren van de vorige eeuw.
Afkeer van gezag, wetteloosheid, onthechting, vereenzaming, toenemende kerkverlating.
De literatuur geeft daar een afspiegeling van: eerst Ter Braak en Vestdijk ,later ook Wolkers, 't Hart, Hermans (met zijn vreselijke boek ,,Het behouden huis."(?)
Ik noemde al van J. Kamphuis: ,,Nietzsche in Nederland." - toegespitst op Marsman en vooral ,,t Hart."
't Hart heeft het geloof verlaten. 't Hart over de betekenis van N. voor hem ,,…N.heeft me op de been gehouden, hij heeft me uit de modderpoel van het christendom omhooggetrokken."
Op pagina 54 van het genoemde boekje van Kamphuis staat: ,,Hij (t.H) heeft zijn haat. Nietzsche heeft hem bevrijd van het geloof in God. Maar nu zijn er, nota bene, nog altijd lieden die geloven dat deze God lééft en als de Levende regeert. Nu gaat 't Hart staan naast Nietzsche in diens strijd tegen de ,,schaduw" van ''dode god". Gelooft men in die God? Dan zal de leerling van Nietzsche zeggen, waarmee men bezig is. Men gelooft in een hemelse Hitler. Een hemels monster van wreedheid (keelkanker) en en willekeur (de uitverkiezing) .
Je kunt lang doorgaan met uitspraken van 't Hart citeren. De een nog afstotelijker dan de andere.

En in een tijd van snelle secularisatie werd 't Hart gretig gelezen door scholieren dank zij aanbevelingen van leraren.

En dan is er het boek van Dr. P. Velthuizen : ,,Nietzsche en de kromme lijn." De geschiedbeschouwing van ,,de vroomste van allen die niet in God geloven." Ik had het liefst een soort uittreksel gemaakt, maar speel dat niet klaar. Wel een deel van het ,,Woord vooraf":

,,Friedrich Wilhelm Nietzsche (1844-1900) is een persoon die nu nog, na al die jaren, blijft fascineren als degene die met zijn denken een nieuw tijdperk in de Europese cultuur heeft ingeluid. Van dat laatste was Nietzsche zich niet alleen bewust; het heeft hem ook diep getroffen en vereenzaamd. Niet voor niets schreef hij: ,,eerstelingen worden steeds geofferd", een citaat dat hij aan de Bijbel ontleende.
Hoewel hij zich uiterst fel heeft gekeerd tegen de christelijke religie, kan hij desondanks toch getypeerd worden als religieus denker. Voor Nietzsche geldt dat hij, als het gaat om de essentiële vragen van het christelijk geloof zowel outsider als insider was. Maar moeten we hem nu zien als heilige of als een onheilige. In deze studie wordt onderzocht wat het antwoord moet zijn op deze vraag. Daartoe kijken we naar Nietzsche's denken als naar zijn leven, een combinatie waaraan niet te ontkomen valt, want bij welke filosoof vormen leer en leven zozeer een eenheid als bij hem?
In dit boek wordt getoond dat het wezen van Nietzsche's filosofie te herleiden is tot zijn geschiedbeschouwing. Dat Nietzsche een zeer scherpe aanval heeft gedaan op het christelijk geloof, blijkt alleen al hieruit, dat hij de geschiedenis niet wil indelen in een periode voor of na Christus, maar in een tijd voor of na de Übermensch.
Wie aan zulk een ontzagwekkende grootheid als de markering van de geschiedenis de hand durft te slaan, is een geweldenaar en maakt in de westerse wereld heel wat los. De vraag is of juist deze titanische daad hemzelf niet tot grote innerlijke onrust heeft gebracht.
We leven rond het jaar 2000 (nu 2012 vb) honderd jaar (nu ruim vb) na het overlijden van Nietzsche. Terugblikkend op de afgelopen eeuw, willen wij ons in dit boek, gezien de enorme vlucht van de secularisatie,, telkens afvragen of Nietzsche gelijk heeft gekregen met zijn analyse van de geschiedenis. Geeft onze tijd niet aan, dat hij meer gelijk heeft gekregen dan men in het jaar 1900 kon vermoeden."

OM AF TE RONDEN

Als twintigjarige dichtte Nietzsche:

Ik wil U kennen, onbekend,
Gij diep in mijn leven grijpende,
Mijn leven als een storm doorvarende,
Gij ondoorgrondelijke, aan mij verwante
Ik wil U kennen, zelf U dienen.

Uit prof. Walter Schubart ,,Dostojewski en Nietzsche"- De symboliek van hun leven.

Wat een aangrijpende tragiek. Hij zocht God, vond Hem en verwierp Hem. En hoe vaak komt dit niet voor? Houden wij wel rekening met de altijd aanwezige ,,vader der leugen"?

Je bent je er als christen niet altijd van bewust, maar in jouw wereld bestaat een diepe en aangrijpende tragiek. Mensen met wie je samenwerkt, met wie je sport of andere activiteiten deelt, mensen die je overal ontmoet, over wie en van wie je veel hoort en ziet en leest, het zijn vreemden voor je. En zelf voel je je ten opzicht van hen een vreemdeling.
Vreemden - Omdat jij en zij in een andere wereld leven. Wie voor jou dé belangrijkste is, kennen ze niet. Wat jouw leven stempelt is ze onbekend. Jouw pijn kennen ze niet: Paulus was diepbedroefd om zijn niet Christus-gelovige volksgenoten, wíj zijn het (of móeten het zijn) om onze ongelovige medemensen. Waar zij in het duister tasten wat de toekomst betreft, ben jij bewust op reis naar een blijvende stad. En dat geeft vervreemding. 
Christenen groeien op in een wereldje waarin God niet ter sprake komt, waar de werkelijkheid van Gods Vaderschap niets oproept, ze delen hun wereld met mensen die van schuld en boete weten, geen bewustheid hebben of er niet van willen weten. Mijn schuld is míjn schuld en daar heeft een ander niets mee te maken. Ook al is Hij er voor beschikbaar. En ze zeggen: dood is dood maar aan die uitspraak knaagt toch de worm van twijfel.

,,Míjn zonden gaan mee in míjn graf." 

Uit: Verzet - van H. Marsman, evenals de volgende twee.

Uit: De overtocht

O! de tocht naar het eeuwige land
door een duisternis somber en groot
in de nooit aflatende angst
dat de dood het einde niet is.

Geen God, geen Meester maar wel:
ik wil God zijn om niet te vergaan. Uit: De wanhoop

Ik las de schroeiende, heftige gedichten van de hemelbestormer Marsman voor het eerst toen ik een jaar of 17 was. Ik kwam er niet los van maar was me wel bewust dat de dichter en ik vreemden voor elkaar waren.

Een andere belangrijke schrijver Maarten 't Hart, die van God afscheid heeft genomen en Hem vervloekt, laat zijn hoofdpersoon Maarten zeggent in ,,Een vlucht regenwulpen":

"en tijdens die verschrikkelijke ziekte, die zoveel pijn veroorzaakte, keerde, omdat ik hem wilde haten,voor enige tijd het geloof in God terug. Ik zag hem als een beul die mensen veracht."

Natuurlijk is er al eeuwen een afwending van God. Vaak geruisloos en stilzwijgend. Maar wie het luidruchtig en uitdagend deed was de filosoof Nietzsche (1844-1900).
Nietzsche was de profeet van het nihilisme. Hij schreef moeilijke en duistere en profetische boeken. Hij was zijn tijd vooruit. Hij werd natuurlijk vooral bekend om zijn doodverklaring van God.

Er loopt een lijn via Nietzsche van nihilisme en secularisatie en ontkerkelijking. (Ik schreef hier o.m.ook over in mijn brochure ,,Wat hou ik van uw huis"- Een liefdesverklaring.
In de zestiger jaren van de vorige eeuw leek er wel een explosie te zijn van losmaking van God.

Hierboven noemde ik Nietzsche. Over hem herlas ik het fascinerende boek van Dr.P. Velhuizen NIETZSCHE EN DE KROMME LIJN. De geschiedbeschouwing van ,,de vroomste van allen die niet in God geloven." Ik hoop hier in een volgende aflevering nog op terug te komen. 

Ook wil ik dan graag wijzen op de aansprekende publicatie van 
J. Kamphuis NIETZSCHE IN NEDERLAND.  

Ik zat al even op mijn vaste plaats in de kerk toen er een mevrouw met een paar kinderen aanschoof. De dominee begon en zij diepte uit haar tas een rol pepermunt op. Zij hield die rol mij ook voor. Daardoor moest ik mijn hoofd draaien en zag in de goedgevulde tas ook een kunstgebit liggen.
Toen de kerk uitging tikte ik haar even op de schouder: ,,Sorry, maar ik zag in uw tas een gebit liggen terwijl u toch een mond vol tanden hebt.
,,Klopt", zei ze lachend, ,,mijn man past thuis op de kleine en ik heb hem stiekem zijn gebit ontfutseld. Anders eet-ie onder kerktijd al het vlees op."

VIEZERD

Op het stationsplein word ik staande gehouden door een redelijk nette man.
Hij mompelt iets en houdt zijn hand op.
Ik geef hem een twee-euromunt waarop hij prompt in gebroken Nederlands begint te mopperen: wat is twee euro als je een slaapplaats nodig hebt en ik moet nog douchen ook. Hij zegt nog maar twee keer gedoucht te hebben die week.
Maar er zijn meer meelevende voorbijgangers, probeer ik .Bovendien: als tegenstander van waterverspilling douche ik nooit meer dan twee keer per week. Dat vertel ik hem en ik zie hem duidelijk in een vreemde taal denken ,,Viezerd!."

ALLEDAAGS

Veel steden hebben weinig eigens. Dezelfde winkels, hetzelfde straatbeeld. En overal mensen met in de ene hand een hapklare brok en in de andere een mobieltje.
Waar zie je iets dat boven het alledaagse uitreikt? Waar zie je iets van God?
Tijdens een vakantie zijn we in Duitsland, in Trier. Die stad heeft iets karakteristieks maar ook veel van hetzelfde.
Ergens op een straathoek zie ik een paar aparte figuren staan. Ze dragen rare uniformen en grote petten.
Het zijn zangers en ze zingen schitterend. Een van hen zingt solo, met een sonore stem: ,,U bid ik aan, om macht der liefde." Onder mijn pet prikt het.

Ik hou niet van katten.
Ik kan ze wel schieten (maar ik doe het niet, hoor)

Ja, vertel mij wat, zegt u misschien. Dat weet en geloof ik allang. Maar dat geldt helaas niet voor iedereen.
Filosoof Emanuel Rutten, gelovige, schreef hierover o.a. in zijn proefschrift. Hij gebruikt niet het woord ,,godsbewijs" maar spreekt van ,,godsargumenten."

Hij voert als tweede ,,aanname" aan: het is onmogelijk te weten dat God niet bestaat.
Dat die aanname juist is, legt Rutten als volgt uit. Er zijn vier manieren waarop je zou kunnen aantonen dat God niet bestaat, maar die falen allemaal. Je kunt niet empirisch bewijzen dat God niet bestaat. Het bestaan van God is geen innerlijke tegenstrijdigheid. Het bestaan van God is niet in strijd met onze intuïtie. En de laatste: er zijn ook geen onfeilbare getuigen die zeggen dat God niet bestaat.
De conclusie die uit de twee aannames volgt: het is onmogelijk dat God niet bestaat. Dus moet Hij wel bestaan." Zie ook www.gjerutten.nl 

FAMILY 7

Bent u al sponsor van en kijker naar Family-7 programma's? Steun deze christelijke familiezender die zoveel goede t.v.- programma's uitzendt. Aanmelden kan door te bellen 055 -5790710 of surf naar www.family7.nl 

GROOT NIEUWS RADIO

Groeiende christelijke omroep die elke dag van de week, de hele dag, uitzendt. Groot programma-aanbod, zeer gevarieerd en boeiend en opbouwend.
GNR is ongesubsidieerd en afhankelijk van giften en advertenties én onafhankelijk. Adres: postbus 1027, 3900 BA Veenendaal, www.grootnieuwsradio.nl 

HELP

De stichting ,,Woord en Daad" verbindt vanuit Bijbels perspectief mensen over de hele wereld in hun strijd tegen armoe. U kunt dagelijks gratis doneren. www.woordendaad.nl

HIZKIA

,,Vader, mag ik nog even opblijven?" 
smeekte hij.
Hij kreeg er nog vijftien jaar bij.

HUILEN

Is het niet om te huilen.
Niet alleen de kerken verdwijnen,
maar ook de -uilen.

In onze vakantie liepen we op een zondagochtend ergens een kerk binnen. Een imposant gebouw met een indrukwekkende geschiedenis.
We waren benieuwd hoe het er van binnen uitzag. En natuurlijk kwamen we ook voor de verkondiging in deze PKN-gemeente.
't Ging over het slot van Mattheus 28, de verzen 16 tot en met 20 waarin de woorden: ,,Maar sommigen twijfelden."

,,Zijn er onder u ook twijfelaars?", vroeg de dominé zo in het algemeen. Niemand reageerde hoorbaar. Tja, je moet er niet aan denken dat een ander weet dat je wel eens aan het belangrijkste twijfelt. Maar hij prikte wel in een zenuw, leek het. In ieder geval bij mij. Echte twijfel, aan Gód. Overvallen worden door de onthutsende gedachte: God bestaat helemaal niet. Levenslang leven in de verwachting God in de toekomst eindelijk te zien, bidden, Gods omgang zoeken, en altijd maar ,,onze Vader die in de hemel zijt". En dan onverhoeds een plotselinge schok: is er wel een Vader, is er wel een hemel? Zijn het allemaal geen mooie bedenksels? Die twijfel had mij ook nog al eens overvallen. Afschuwelijk.

Ik moest denken aan wat mij een keer overkwam. Ik liep met een vriend, predikant, op straat. Hij was even stil, zette geen stap verder en maakte de indruk heftig geschokt te zijn. De rustige uitstraling die bij hem hoorde was weg. Wat ik zag was angst. Hij legde zijn hand op mijn schouder en stotterde: ,,Als God nou eens niet bestaat, dan heb ik voor niks mijn hele leven geloofd, duizenden preken gemaakt en gehouden, voor niks mensen getroost en beloften gedaan. Vreselijk." Hij had het woord nauwelijks uitgesproken of hij zei: ,,Ik lijk wel helemaal gek: God bestaat niet… Als er iemand leeft is het God wel." Hij was weer helemaal de oude, met zijn levendigheid en enthousiasme.

,,Zijn er onder u ook twijfelaars?' Niemand deed een mond open. Gewoon op een vraag ingaan doen we niet in de kerk. Maar natuurlijk zaten er twijfelaars in dat grote gebouw.
We weten het niet van elkaar, zoals we zoveel belangrijke dingen niet van elkaar weten, maar laten we niet denken dat die pijn onbekend is.
Ja, twijfel hoort nou eenmaal bij het geloof. Er staan altijd mensen klaar om dat te zeggen en om die ontsteltenis te verkleinen of te negeren met deze woorden. Maar ik geloof er niets van. God is juist degene die je troost in je bestaan, ,,Ik ben er echt," Die je rust geeft, zekerheid, die je belooft je uit deze ontstellende wereld te bevrijden. Biedt Hij dan ook af en toe wat twijfel? Jaagt Hij ons de doodsschrik op het lijf? Kom nou.

Als ik zie hoe in ons land, in ons werelddeel misschien, het aantal gelovigen krimpt, als ik merk dat Gods absolute zeggenschap over ons leven vaak zo weinig beleefd wordt, als ik geestelijke leegte en doemstemming ervaar, dan vraag ik me wel eens af: is dat nou iets alleen van ónze kant? Of kan er in die twijfel en onzekerheid misschien iets van Gods gericht te vinden zijn? Heeft God zich verborgen, onzichtbaar gemaakt omdat mensen zich voor Hém verstopten. Is er een ,,geloofsvaatvernauwing" ontstaan?
Zijn mensen gehoorgestoord geworden en slechtziend? Heeft God misschien gezegd ,,Als jullie dan echt niet willen, dan zal Ik maken dat je het niet meer kunt: geloven? Dan stop Ik je oren dicht." Kan God een kracht van twijfel en ongeloof sturen? Ik denk aan wat in Jesaja 6 staat.

Gelukkig is het dat er zeker nog mensen tot geloof en bekering komen. Gelukkig zijn er die getuigen van Gods liefde en dan wonderen zien. Maar het is zo weinig in verhouding tot die grote negatie van God.
Maar hoe kómt dat nou? Waar komt dat vandaan? Van onszelf alleen of van God? Daar is zoveel over geschreven, dat niet herhaald hoeft te worden.
Twijfel, ongeloof, afval, verharding - nogmaals: kunnen die ook van God komen?

Misschien hebt u dat ook wel eens: dat je ineens over bepaalde dingen wat anders bent gaan denken dan je eerder deed? Minder gelovig, minder bijbels, meer aangepast aan het denken van ,,de wereld." Je schrikt soms van jezelf.
Maar hoe kómt dat? Kan het zijn dat we ons niet goed bewust zijn dat de satan de overste van de wereld is. heerser over deze aarde.

Drie keer hamert de Heer Jezus er nadrukkelijk op tegen zijn discipelen: hij is overste, heerser, horen jullie het wel? Weten jullie het? Dringt het wel tot je door? (Johannes 12:31/ 14: 30/ 16:11.) Niet als een theologisch weetje maar als de meest dringende waarschuwing denkbaar. Overste van de wereld van toen en van die van nu, ook van de wereld waarin wij leven. Die overste is óók ,,visser van mensen". Ongelovigen probeert hij in zijn netten te houden en gelovigen met alle macht er in te krijgen. Dat is hem alles waard. Paulus zag en zei het haarscherp: ,,Onze strijd is niet gericht tegen mensen, maar tegen hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen."(Efeze 6: 12).

We leven in Gods wereld, maar ook in die van de tegenstander en weerstrever. In de laatstgenoemde leven we, verkeren we van ogenblik tot ogenblik, en niet ophoudend is er een bombardement van de machthebbers van de duisternis hier en vanuit de boze geesten uit de hemelse gewesten. Die wereld beïnvloedt ons. Het lijkt soms wel een hersenspoeling. Een hersenspoeling die ongelovigen bewerkt heeft en die de boze ook ons probeert te laten ondergaan.
Onze verandering van gedachten en gevoelens, ons niet voldoende onderkennen van het bederf en het gif van de ongelovige media, onze tolerantie tegenover seculiere uitingen. Hoe kunnen we dat keren? Voor ons en voor onze kinderen en kleinkinderen bij wie hoofd en hart zomaar gevuld kunnen worden met wat uit de computer komt en met wat niet van God is.

,,Simon, Simon, zie, de satan heeft verlangd ulieden te ziften als de tarwe…"(Lucas 22: 31 NV) - ,, Simon. Simon, weet dat Satan jullie voor zich heeft opgeèist om jullie als graan te mogen zeven.``) NBV.Dat klemmende woord gold Simon maar niet minder ons. Evenals gelukkig ook het daarop volgende ,,Maar Ik heb voor u gebeden , dat uw geloof niet zou bezwijken." Is er wel een Vader, is er wel een hemel? In een wereld waarin God uitgebannen lijkt kunnen die vragen zomaar bij je bovenkomen. Maar laten we bidden tot Hem die leeft , met grote hartstocht:
,,Leid ons in geen verzoeking ooit;/ verberg voor ons uw aanzicht nooit"- Uit ,,Gebed des Heren."

die we in april tijdelijk aan de wilgen hingen, hebben wij weer opgepakt en we gaan met frisse moed verder.

OM TE BEGINNEN: EEN TIP

Breng eens een bezoek aan Fluitekruid.tumblr.com, een flonkerende en flitsende site van Gunilla Hof - Matzken.
Persoonlijke observaties en gedachten over Bloemen, Boeken en Borduren. Die drie onderwerpen spelen een grote rol in haar leven.
Ik hou het kort, ik heb deze site al eerder bejubeld. De schitterende foto' s zijn van Gunilla's echtgenoot Jan.

WRANG

Twee meisjes van een jaar of tien lopen over het schoolplein naar buiten. Zegt de één tegen de ander: ,,Ik heb lekker een nieuwe pappa. Hij zou me komen halen, kijk daar staat hij."
Zegt de ander: ,,Die ken ik, hij is heel leuk,ik heb hem ook gehad."

LIEFDESVERKLARING

Hoewel ruim vijftig jaar getrouwd heb ik opnieuw een liefdesverklaring uitgesproken. Nu niet aan het adres van mijn vrouw maar aan de kerk.
De vragen over secularisatie, afnemende betrokkenheid en afnemend kerkbezoek houden mij voortdurend bezig.
Ik schreef de brochure: ,,Wat hou ik van uw huis". Een liefdesverklaring.
Over zorg om kerk en wereld én over hoop voor de kerk.
Belangstelling? Maak € 3,75 over op Rabobank, Apeldoorn t,n.v. Van Baardewijk, nr. 370212037 en u ontvangt het thuis. (Zie ook 10e jaargang, nummer 5).

ONELINERS

Ik las van de 86-jarige Inez van Dullemen ,,TWEE ZUSTERS".
Inez van Dullemen verbleef in de jaren '80 in een huis in Amerika, waarin kort daarvoor een meisje zelfmoord had gepleegd". 
De familie was dezelfde dag nog uit het huis vertrokken met achterlating van al hun spullen.
Via brieven, gedichten en tekeningen van het meisje kon de schrijfster haar leven, scherfje voor scherfje, als een gebroken spiegel, aan elkaar leggen.
Langzaam kwam ze achter het drama dat zich in het huis had afgespeeld. De geschiedenis heeft haar nooit losgelaten.
Met de roman ,,Twee zusters" heeft de schrijfster de vorm gevonden om dit indrukwekkende familiedrama in vitale en directe stijl gestalte te geven.
Inez van Dullemen daalde af in het verleden, maar ook in de ziel van de twee zusjes, in het verborgene en onderbewuste. Het is geschreven vanuit het perspectief van het schizofrene meisje Heather." (Overgenomen van Internet.)

Dit boek heeft me bijzonder geschokt. In heldere, trefzekere taal, waarin geen woord gemist kan worden, probeert ze duidelijk te maken hoe een kinderziel volledig verwoest kan worden door incest. Ook hier weer denk je verbijsterd: hoe kan het bestaan?

VINCENT EN VERONIQUE

Iedere ochtend zie ik ze bij ons in de straat.
En iedere ochtend wekken ze bij mij een bepaalde ontroering op.
Jammer, dat ze u onbekend zijn en blijven. Ja, tenzij u een keer vanuit onze waarnemingspost komt kijken.
Wat betekenis heeft, moet een naam krijgen..
Ik heb ze Vincent en Veronique genoemd.

Ja, daar zijn ze weer. Op het hoogste punt van het dak van het huis tegenover ons trippelen ze heen en weer, elegant en lichtvoetig.
Ze zitten een meter of zes van elkaar, kijken elkaar aan en bewegen zich naar elkaar toe.
En dan houden ze de kopjes heel dicht bij elkaar en raken elkaar aan.
En dat herhaalt zich vele malen. Zich verwijderen, elkaar naderen en dan die kuise kussen.
Altijd zijn ze samen, er komt niemand tussen.
In een soap op tv zie je dat ook, dat partners elkaar kussen.
Met tomeloze kracht duwt de een zijn tong in de mond van de ander en omgekeerd. Het zou me niet verbazen als de tong obstakel huig nog zou passeren.

Nee, geef mij mijn duifjes maar. Vincent en Veronique kunnen geen dag zonder elkaar. Elkaar toegenegen op de punt van het dak. Zie de leliën des velds, zie de duiven op het dak in de Straatmakershoeve.

VEEL TE LAAT IN MIJN LEVEN

ben ik begonnen met het lezen van Augustinus. Ik probeer de scha in te halen. Hieronder een paar woorden uit ,,Wijsheid van Augustinus" - 365 teksten voor elke dag van het jaar, verzameld en vertaald door Matthias Smalbrugge.

,
EN DAN IETS HEEL ANDERS

Wandelend door straten en langs tuinen zie je de wonderlijkste objecten zoals dit.

Indertijd gaf ik godsdienstles op een middelbare school. Dat is mooi werk maar niet makkelijk. Ook kinderen en jongeren zijn in het algemeen niet zo heilbegerig; bovendien is ,,godsdienst" geen examenvak. Dus hebben leerlingen nogal eens de gedachte dat de boog maar eens een uurtje ontspannen moet zijn. Maar om het vol te houden moet je als leraar duchtig bij de les blijven en niet al te veel ruimte geven. Je moet wel eens harder optreden dan je zou willen. Dat natuurlijk ook omdat je zo graag aan jongeren iets wil overdragen van wat het belangrijkste in het leven is.

Maar wat me haast het meest bezighield was mijn gevoel van verantwoordelijkheid tegenover leerlingen. Je zou bij onbehoorlijk gedrag zomaar zo boos kunnen worden dat je leerlingen zou kunnen kwetsen en zo niet geloofwaardig overkomen en nooit wilde ik een belemmering vormen in hun houding t.o.v. het geloof en hun komen tot de Here God. Ik wilde niet dat ze zouden zeggen: ,,Mooie godsdienstleraar!".

Eigenlijk voelde ik me permanent een beetje onder de bedreiging van Mattheüs 18 vers 10 staan waar zoveel staat als: ,,Wee je gebeente als je een kind veracht en belemmert tot de Vader te komen." En ik bad vaak om niet in die strik te vallen.

Wat is dat schrikbarend veel gebeurd en wat angstig veel gebeurt dat nog. Dat ouderen tussen het kind en de Here Jezus gaan staan. Dat de Here Christus zegt: ,,Laat die kinderen alsjeblieft bij Mij komen en loop ze niet voor de voeten" en dat ouderen toch kinderen ergeren en aanstoot geven en op de weg van ongeloof leiden.
Het gaat hier om ernstige dingen, schokkende dingen van eeuwig wel en wee.

We zien ze en we horen van ze: van die jongeren die maar rondzwerven die crimineel gedrag vertonen, die vernielen, die zich verdoven met drugs en drank. We weten van kinderen die in een coma wegzakken door veel te veel alcohol. Natuurlijk, die kinderen zijn op hun manier ook schuldig, maar hoe zijn ze zo geworden? Je moet niet generaliseren maar we moeten er toch maar van uitgaan dat ze vaak slecht voorbereid zijn op het leven, dat ze in hun ouderlijk milieu ongeïnteresseerdheid en liefdeloosheid en uitzichtloosheid hebben ervaren, dat ze getuige waren van gevolgen van allerlei vormen van verslaving. We moeten er maar van uitgaan dat ze bedorven zijn door programma's van gewetenloze t.v. makers en filmproducenten en leveranciers van computerspelen en ook van gewetenloze drugscriminelen. En helaas, onder de verloren kinderen zijn er ook voor wie de kerk een struikelblok was.

Wat doet dat een pijn een generatie te zien opgroeien die voor een groot deel onbekend is met de grenzenloze liefde van een God, die er echt is, die er echt voor ons is.
Wat gaat het je aan je hart als je ergens veel kinderen bij elkaar ziet en je moet je afvragen: wie vertelt deze kinderen nog van de Here Jezus?
Wat een nood: al die onbereikte jonge mensen, ze zijn als anorexiapatiënten die hongeren terwijl voedsel onder handbereik is.
Het belangrijkste hebben ze niet gekregen.
Zijn al die verloren kinderen kinderen van de kerk of van ongelovig geworden ouders of grootouders. Nee, maar het zijn er wel veel.

Mattheüs 18:10 is een waarschuwing die gold in Jezus' tijd en de onze.
De waarschuwing om kinderen niet in de weg te staan naar God. Een waarschuwing die een dreigement inhoudt. Wee ons, als we dat doen. Dan zullen hun engelen in de hemel ons aanklagen bij God. Die engelen zien het aangezicht van de Heer van de hemelse machten, ze komen persoonlijk met Hem in aanraking. Kinderen hebben dus hun relaties aan het hemelse hof en die relaties kunnen rapporteren aan God wanneer wij kinderen hindernissen in de weg leggen. We zíjn gewaarschuwd.

Wat hebben we een verantwoordelijkheid ten opzichte van onze en andere kinderen. Wat liggen kinderen God na aan het hart.

DRIE JUWEELTJES VAN UITGEVER ARK MEDIA

Monique Samuel - ZONDER VERHALEN KAN IK NIET LEVEN

Hebt u haar gezien bij Pauw en Witteman? Daar was ze indertijd een paar keer om mee te praten over de situatie in Egypte. Als dochter van een Egyptische vader en Nederlandse moeder heeft ze verstand van dat land.
Monique Samuel is politicoloog en columnschrijfster. Ze is piepjong, mooi, laconiek en humoristisch en een beetje dwars. En ze schaamt zich haar geloof niet.
En schrijven kán ze. Zelf zegt ze:
,,Beschouw dit boek als een bundel grappige, ontroerende, pijnlijke, opiniërende en kwetsbare observaties (met hier en daar een vleugje politiek)."
Een heerlijke bundel die prikkelt en ontroert. Met foto's. € 15,95 ISBN 9789033819568.

Johan ter Beek - HEERLIJK EENVOUDIG.

Ik vond het een aparte ervaring dit boek te lezen over ,,heerlijk eenvoudig" leven.
Er worden een aantal reisgenoten opgevoerd met wie je je reis door de wereld en je leven kunt maken. Die reisgenoten hebben samen veel ervaringen die jou kunnen helpen. Helpen om ,,eenvoudig" te leven in onze ingewikkelde wereld. Zonder overtollige ballast, zonder mee te doen met de roofbouw en de verspilling en het materialisme. Heerlijk eenvoudig leven in een getuigende levensstijl. Oprecht en in geloof. Die metgezellen zijn ,,de verteller", ,,de zus", ,,de dirigent", ,,de kokkin", ,,de monnik", ,,het kind", ,,de rechter".
Iemand schreef: ,,In dit inspirerende boek neemt Johan je mee in de veelkleurigheid van zijn heerlijk eenvoudig leven en de theologie die zijn keuze kleurt. Als goede vriendin zie ik van dichtbij hoe hij en zijn gezin de theorie uit dit boek in hun dagelijkse leven toepassen."
Het is een boek dat je pakt. Ik kon niet alles nazeggen van wat de auteur beweert, maar het brengt je zeker tot nadenken. € 9,95 (echt een eenvoudig prijsje) ISBN 9789033819742.

IK HEB VERDRIET

Ach, wat is er een verdriet onder de mensen. En wie gaat het helemaal voorbij? Verdriet en tranen van binnen, om onbegrepen zijn, om pijn en ziekte, gemis en eenzaamheid.
We komen allemaal mensen tegen, jong en oud, die in nood zijn. Maar wat zeg je tegen hen? ,,Mensen zijn moeilijke vertroos- ters." En soms heb je gewoon geen woorden, maar heeft de ander gewoon veel aan je aanwezigheid, je gebed.
Elke keer weer komen er mensen in je leven die je aandacht vragen. Kun je moeilijk woorden vinden dan is er dit boekje dat zich richt tot mensen met verdriet.
,,Ik heb verdriet" bevat gedachten over verdriet, woorden uit de Bijbel en bijpassende afbeeldingen van sculpturen.
Een boekje voor iedereen, maar pastorale werkers en hulpverleners hebben er dubbel zo veel aan, denk ik.
U kunt bij uitgeverij Ark Media een gratis exemplaar aanvragen. Wilt u er meer dan zijn er kosten aan verbonden. info@arkmission.nl - www.arkmission.nl, zie ook www.ikhebverdriet.nl 

hebben namen van dorpen en plaatsen een onvergetelijke betekenis gekregen. Daar werden ze in die vreselijke oorlog liefdevol opgevangen. Ik heb dat ook- ik heb in Bennekom gedurende een paar jaren in de zomertijd een tijdelijk, onvergetelijk, thuis gekregen.

MONUMENTJE VOOR OOM TEUN EN TANTE SIEN

,, Kennen jullie nog meer kinderen, die er nodig eens uit moeten?", vroegen de Bennekomse diakenen van de kerk die op bezoek waren bij onze buren. Buurman Vos: ,,Ja, naast ons, van de familie van Baardewijk."
Ze belden aan, kwamen binnen en het duurde niet lang of de zaak was geregeld. Mijn zusje en ik werden voor een week of zes uit de gevarenzone en de voedselschaarste gehaald en vonden een gastvrij onderdak.
Mijn zus bij een familie in Ede en ik bij een familie in Bennekom.
Dat adres en het beeld van de boerderij ben ik mijn leven lang niet vergeten en de gezichten van oom Teun en tante Sien en een paar van hun kinderen kan ik moeiteloos voor me halen.
Ruim zeventig jaar geleden kwam ik er voor de eerste keer en dat heeft zich nog een paar keer herhaald. De laatste keer was nadat de trein in Ede beschoten werd en mijn vader en ik halsoverkop de bossen in vluchtten. Daarna lukte het niet meer.

Oom Teun en tante Sien waren geen herenboeren. Een stuk of zes koeien, een aantal biggen waarvan één met obesitas (voor de slacht), maar wel een groot aantal kippen. Er was wat land met rogge en aardappelen en een moestuin.
Oom Teun stond op goede voet met het leven, hij straalde rust en vriendelijkheid uit en zag mij, klein ventje, echt staan. 
Hij las graag. Solide theologische boeken. Maar waar haalde hij de tijd vandaan? Vaak een poosje tussen de middag maar vooral 's avonds laat zat hij met zijn neus in de boeken.
Tante Sien was een lieve vrouw, niet lievig. Als ze me 's avonds naar bed bracht bleef ze wel eens even staan: ,,Ach, jochie, zo klein en zo ver van huis".
Ze bromde wel eens. Dan pakte oom Teun haar rond haar middel en maakte een paar danspassen. Je zag haar gezicht opklaren.
Ze kon werken als een paard. In de Rotterdamse haven zou ze een goed figuur geslagen hebben.
Een enkele keer kwamen mijn ouders. Heerlijk. Ze begrepen niet alles van het dialect en het taalgebruik. Tante Sien vroeg een keer op zondag: ,,En, schik gehad in de kerk?" M'n vader keek wat glazig. Je gaat toch niet naar de kerk voor de lol… De oudste van het gezin Wim zei een keer: ,,Dat is van mien". ,,Ik zie geen Mien,"zei mijn vader, flauw.
Na een paar jaar was ik een Bennekoms Rotterdams boertje. Ik raapte eieren, en aardappels bij het rooien, stond boven in de hooiberg om de schoven te verdelen en mocht zelfs een keer eggen. Negen jaar… en dan zelfstandig eggen.
Melken lukte niet. ,,Stop maar", zei oom Teun, hij kon het lijden van het dier niet langer aanzien.
En wat at ik lekker. Dikke roggeboterhammen met dik spek met de haren er nog op. Veel fruit en groenten, melk zoveel ik wilde.
Als ik hooi ruik, als op een hete dag vliegen gonzen, als ik iemand met een zicht gras zie maaien ben ik ineens weer in Bennekom.

Ik overdrijf niet maar er zou een monumentje moeten komen voor al die gastvrije mensen die ons opvingen en hielpen. En vooral voor oom Teun en tante Sien.
Wat een prachtmensen.

WAT HOU IK VAN UW HUIS

Uit de brochure ,,Wat hou ik van uw huis" - een liefdesverklaring (brochure over de nood van kerkverlating en secularisatie én de grote toekomstverwachting die we als christenen mogen hebben):

IK HEB DE WERELD OVERWONNEN

,,Dat zegt Christus zelf. Die overwinning wordt straks zichtbaar en tastbaar. En daar mogen we moed uit putten, uit die zekerheid. Hij overwint de wereld van het onrecht en het kwaad, van de verlorenheid en ontheemdheid en de angst.
Er komt een moment, aan het eind van de tijd, dat de boze door God gedagvaard wordt. Na een kort proces wordt hem de eeuwige ondergang aangezegd en God zal spreken: ,,Dit is mijn uitspraak en daar zul je het mee moeten doen."

Voor meer informatie zie de aflevering van 16 februari j.l. 

EN DAN IETS HEEL ANDERS…

Bij het rommelen in de boekenkast kwam ik het gelukkig weer tegen: het volstrekt unieke kookboek ,,HANDBOEK voor de VINEX-JAGER" - Echt koken voor mannen, door meneer Wateetons en Sjoerd Mulder.

De uitgever ( www.uitgeverijprometheus.nl ) meldt:
,,Waar de man vroeger nog gevaren moest trotseren om zichzelf en zijn gezin in leven te houden, heeft de Vinex-man het goed voor elkaar: de koel-vriescombinatie is altijd gevuld, hij kan parkeren voor de deur en de enige wilde dieren in de wijde omgeving zijn de geitjes op de kinderboerderij.
Toch twijfelt hij soms of hij wel gelukkig is. Diep vanbinnen voelt hij die oerzucht naar gevaar en avontuur.
Gelukkig is er nu dit handboek! Het leert de Vinex-man weer jager te zijn: Vinex-jager. De Vinex-jager maakt zelf en vangt zelf. Hij brouwt bier in de garage, droogt hammen in de berging en jaagt op wild in de sloot, in de tuin en op de kinderboerderij.
Dit handboek bevat onder meer handleidingen voor het vangen, slachten en bereiden van kip, meerkoet, varken, rivierkreeft en cavia en recepten voor het zelf maken van (moedermelk)kaas, salami, gedroogde ham, bier, cola-prosecco ,'prisonwine' en sterke drank"
Oergeestig, een ,,literair pareltje". ISBN 978-90-446-14268

Erg vrij naar Marsmans: Denkend aan Holland

DENKEND AAN HOLLAND…

Denkend aan Holland
zie ik veel dooie pieren
traag door hun vlakke leven gaan,
zappend en happend
in talloze bieren
zichzelf naar 't verveelde leven staan,
en altijd bezig
met tijdelijke dingen
wordt de stem van de Schepper
noch gehoord, noch verstaan.

WAT HOU IK VAN UW HUIS - ondertitel ,,Een liefdesverklaring".

Na lang aarzelen heb ik me aan dit geschrift gewaagd. Er is al zo eindeloos veel geschreven over de sterk verminderde kerkgang en de hand over hand toegenomen secularisatie.
Uit verontrusting heb ik toch maar geprobeerd mijn gedachten op papier te zetten.

Het gaat dus over ontkerkelijking, ook over verminderd onderscheidingsvermogen en vervaging van grenzen en vooral over de grote betekenis van de kerk. M.i. hebben veel ontwikkelingen van onze tijd te maken met wat in de zestiger jaren duidelijk werd: gezag in welke verbanden ook werd ter discussie gesteld.
Jongeren van toen maakten duidelijk dat ze af wilden van de oude maatschappij. Geen knellende banden van huwelijk en gezin, geen vader die boven je staat, geen onderdrukkende overheid, geen dominante werkgever, geen conflicten en geweld, geen tomeloos materialisme. Wat wél? Een lieve moederlijke maatschappij in plaats van een strenge, vaderlijke, vrijheid om met z' n allen te gaan wonen in panden die nutteloos leegstonden, vrije sexuele omgang, op een roze wolk leven met behulp van een joint, dansen, feesten… De hippie- en kabouterwereld van flower power.
Ook probeer ik duidelijk te maken hoe belangrijk Gods leefregels zijn voor ons allemaal en hoe goed het is bij Gods volk, de kerk, te horen. En vooral… wat hebben we veel aan moeder kerk te danken en wat kun je van die kerk houden.

De brochure is verkrijgbaar door overmaking van € 3,75 naar banknummer 370212037 Rabobank, Apeldoorn t.n.v. C. van Baardewijk, Apeldoorn.

Hebt u dat nou ook wel eens - dat je overvallen wordt door een soort vermoeidheid als het gaat om de kerk?
Al die veranderingen in de kerk… komt er nou nooit eens een tijd van rust?

Bij ons in de gemeente bijvoorbeeld. Na lang overleg werd er besloten tot kanselruil. Met de nogal ingetogen christelijke gereformeerden, nota bene.
Die eerste zondag onvergetelijk. We waren vroeg om zo min mogelijk te missen. Een paar diakenen in overalls waren al aan het wrikken en trekken aan de preekstoel en ja hoor, na een half uur lag die uit elkaar. Ze waren net vertrokken naar het gebouw van de CG-ers toen die binnenkwamen met de onderdelen van hún kansel. Intussen was er behoorlijk wat onrust ontstaan onder ons wachtenden. De dienstdoende ouderling wekte ons op de tussentijd te vullen met zingen. Van ,,Opwekking". Want daarvan zou in de dienst met de CG-ers weinig tot niets terecht komen.
Nou ja, om een lange kerkdienst samen te vatten: het werd een dienst zonder einde.
En de week daarop weer. Wat een opluchting toen een pienter gemeentelid voorstelde: als de dominees nou eens ruilen? Is dat niet een stuk eenvoudiger?
Dat was de oplossing.

Nog iets waar ik zo'n moeite mee heb. De kindernevendienst. Ik heb vroeger altijd gehoord: de hele gemeente moet 's zondags samenkomen, groot en klein, onder het geklank van het Woord.
Nou ja, zo' n gewone dienst is voor kinderen niet door te komen (vinden sommigen), dus voorkeur verdient een aparte kinderdienst. Ik vond het niks, die eerste zondag toen het zaad des Verbonds meegelokt werd naar een zaaltje in de kelder. Ik vind het niks, dat soort veranderingen…Je wordt er niet goed van.
Kort daarna kwam de roep om een kinderachternevendienst. Ze weten van gekkigheid niet wat ze doen moeten.

Over dominees…daar kom je niet over uitgepraat. Ze hebben soms zo' n rare uitleg. Die van ons preekte pas over het Hooglied. Hij onthulde dat de borsten van de bruid uit Het Hooglied zinnebeelden waren van het Oude en Nieuwe Testament. Ik keek mijn vrouw even aan en liet mijn blikken even dalen. Zinnebeelden van…terwijl het Oude Testament drie maal zo omvangrijk is als het Nieuwe…

't Is al weer een poos geleden dat de nieuwe berijming van de psalmen bij ons werd ingevoerd. Natuurlijk gemopper: je kan langzamerhand wel een tas meenemen naar de kerk, zei een broeder korzelig. Dat gesjouw… Maar raar, vrijdags zag ik diezelfde broeder de supermarkt uitkomen bedolven onder een grote krat pils.

Pas was er paniek. De pastorie, niet van onze dominé gelukkig, stond in brand. Op de tweede verdieping stond een spuitgast die schreeuwde: ,,Waar moet ik beginnen, wat brandt er het eerst?". Iemand op de begane grond reageerde: ,,Pak gauw z' n preken, die zijn kurk- en kurkdroog."

Wij hebben een beetje oude dominé. Hij vertelde dat-ie een poosje geleden met een paar oudere collega' s praatte over het komende emeritaat enz. Bij die gelegenheid zei dominé van Putten: ,,Ik ga niet met emeritaat en ook niet vutten. Ik wil in het harnas sterven." ,,OK", zei onze dominé ,,ik heb thuis zo' n ding staan, die kun je wel lenen."

Onze oude dominé is ook jong geweest en als jonge, ongetrouwde dominé ging hij de pastorie in. In afwachting van de ontdekking van een liefelijke domineese behielp hij zich met een soort hulp in de huishouding. En dat beviel goed.
Een keer had onze dominé een vergaderingetje thuis. De hulp verzorgde de aanwezigen prima. Om een uur of tien bracht ze het laatste bakkie. Ze groette de broeders en met een armzwaai naar de dominé: ,,Ik ga maar vast." Dominé was er niet helemaal blij mee.

Ik ken een dominé en dat is typisch een man van het midden. Wat hij zegt raakt kant noch wal.

Wij hebben een dominé die zijn mannetje staat. Maar die van een kerk verderop, nee, omdat-ie altijd op handen gedragen werd, leerde hij nooit op eigen benen staan.

Er was zo' n theoloog die kraaide: ,,Wat je van boven zegt, komt van beneden". Typisch zo'n theoloog van de kouwe grond.

Iemand geloofde niet dat de ezel in de bijbel gesproken heeft. Wat een ezel. Je ziet ze soms, sprekend op de preekstoel in de kerk.

Bij sommige dominees zie je ter hoogte van het borstzakje een kleine verdikking: daar zit hun bijbeltje

Er is in de kerk altijd veel gevraagd om bewegingsvrijheid. Nou, die is er: kijk tijdens de collecte in een avonddienst maar eens rond.

We zingen nu: ,,Wij leven van de wind", kondigde dominé aan. ,,Mooi", zei een kerkganger en liet de collectezak voorbijgaan.

Chr.cateringbedrijf DE SCHENKER EN DE BAKKER

A.s.woensdag optreden van de ,,Incontinental singers" met na drie kwartier optreden een plaspauze.

Tel uw zegeningen - bij ons een grote keus aan rekenmachines.

Een van de voordelen van de nieuwe aarde: nooit meer formulieren invullen.

Paulus was evangelieverkondiger maar ook tentenmaker en pedicure (?) Ja, hij zat aan de voeten van Gamaliël.

Het is aan te bevelen mensen die belijdenis willen doen ook te onderzoeken op hun kennis van het engels.

VAN ANDEREN GEHOORD

Doopzondag. Verschillende ouderparen laten hun kindje dopen. Het volgende stel. Dominé verbaasd: ,,Maar u was hier een paar weken geleden toch ook." ,,Ja zeker," zegt de man monter ,,maar de foto's waren mislukt."

Naast me in de kerk zit een forse zuster met een paar kinderen. Als het tijd is voor de pepermunt (King, want we zijn gereformeerd) opent ze haar tas. Tot mijn verbazing zie ik een kunstgebit liggen. ,,Waarom hebt u dat bij u?", vraag ik, wijzend op de prothese.
,,Mijn man past op, en als-ie zijn gebit in heeft eet-ie al het vlees op."

Je bent een rund als je met zo' n stiertje stunt. Over baäldienaars.

Je moet de bijbel net zo lezen als de kleine lettertje van een verzekeringspolis

Een oude incontinente broeder zei : ,,We zijn allemaal maar mensen met lek en gebrek."

Hij is lid van de vergadering van bijgelovigen

Joodse man over goj: ,,Geef me een mes en ik maak er een yid van."

,,Oppendaaltje" als de gemeente de ds.toezingt: ,Dat 's Heren zege op u daal."

De wereld ontReddert

Kind: ,,Toen jullie trouwden was het toen nog Oude Testament"

1 Sam.24: David haalde opgelucht (!) adem. Saul deed alleen zijn behoefte maar werd wel te kakken gezet

Langzamerhand nergens meer haan op kerkdak. Logisch: er komt geen kip meer in de kerk.

Ds. lijdt onder afnemend kerkbezoek. Iemand zegt: ,,geen wonder, er zijn ratten in de kerk."
Ds.,,ratten?" Nou die zal ik dan laten verdelgen.
Maar rattenverdelger wil niet in kerk ratten verdelgen.
Iemand anders: ,,Laat ze doodschieten."
Maar schutter wil niet schieten in de kerk.
Derde: ,,ds.u moet ze dopen."
Ds.,,Dopen?"
,,Ja, ik heb mijn kinderen laten dopen en sindsdien zijn ze niet meer in de kerk geweest."

O ja? Ja! Maar dit is al te generaliserend en dus niet juist.
Een groot deel van de jeugd staat (met alle vragen) positief in het leven, heeft idealen en heeft ook oog voor anderen.
Wat wél juist is dat de jongerengeneratie van nu DE HUNKERENDE GNERATIE genoemd kan worden. Dat is ook de titel van het boekje van drs.Els J.van Dijk van de EH. De ondertitel is: ,,De leefwereld van jongeren."
Als er iemand ,,verstand" van jongeren heeft is dat Els van Dijk wel. Zij kent het leven en de nood van jongeren van nu als weinig anderen en zij weet die nood, jou als lezer, op het hart te binden. Ze voert voortdurend indringende gesprekken met hen en geeft dingen daaruit weer in een concrete schrijfstijl. Omslachtig, verhullend is zij nooit.
Citaten zeggen meer dan allerlei uitspraken van de bespreker. Hier volgen er een paar:

,,Opvoeden is geen emmer vullen, maar een vuur ontsteken."
,,Als jongeren de kerk verlaten, heeft de kerk al veel eerder de jongeren verlaten."
,,….worden zij meer dan ooit geconfronteerd met de gebrokenheid van het bestaan."
,,Steeds meer jongeren/tieners zijn chronisch vermoeid en hebben last van angst en stress."
,,Als alles kan en alles mag, wat en hoe moet je dan in vredesnaam kiezen?
Hoe moet je in die wereld je identiteit ontwikkelen?"
,,De angst om er niet bij te horen, om iets te missen van de grote hoeveelheid informatie, maakt jongeren ziek."
,,Nog nooit eerder is seksualiteit zo losgemaakt van een liefdesrelatie als in onze tijd."
,,Zij hebben last van een vol hoofd, zoals zij dat zelf zeggen…"
Helaas moet ik een heleboel overslaan. Toch nog wat:
,,Als priesters hebben opvoeders de taak het vuur van de liefde te ontsteken in de harten van jongeren."
,,Een van de belangrijkste opdrachten die opvoeders en begeleiders van jonge mensen hebben, is het verlangen oproepen tot ,,het echte leven"."Dat houdt in het verlangen naar God, het verlangen om ertoe te doen in deze wereld…"

Ouders, vooral van opgroeiende kinderen,en iedereen die met jongeren te maken heeft, lees dit boekje! U kunt er zoveel aan hebben. Jongeren doe het ook, je zult er heel veel in herkennen.. En nog wat: zoek eens contact met ouderen in de gemeente, praat met hen. Dat kan voor beide partijen zo goed en nuttig zijn.

,,De hunkerende generatie" ISBN 9 789033 630682. Prijs € 9,95. De CLC heeft het.

Ik heb al vaker met groot enthousiasme geschreven over het blad ,,De Oogst"van de Stichting ,,Tot Heil des Volks" te Amsterdam. Het bevat uitstekend geschreven artikelen van auteurs die echt wat te zeggen hebben, het kiest in ,,de strijd der geesten" duidelijk positie en heeft een uitgesproken christelijk karakter.
In deze aflevering wat citaten uit artikelen van het januari-nummer. Dat heeft wel het bezwaar dat u de contekst mist, maar dan kunt u gewoon het betreffende nummer bestellen.
De titel van het recente nummer is KANTELEND TIJDPERK,

Directeur van ,,het Heil" Henk van Rhee schrijft in het openingsartikel: onder kopje ,,Eindtijd?": ,,Of wij in onze tijd nu bij het keerpunt naar de in de Bijbel beschreven eindtijd zijn, zal ik niet met stelligheid zeggen. Maar ik houd er wel rekening mee.
Want voor het eerst in de geschiedenis zijn alle ontwikkelingen die nu plaatsvinden van mondiale betekenis. Niemand ontkomt er aan. Van de digitale revolutie tot de financiële crisis en de veel te grote footprint van onze levensstijl. Iedereen wordt er door geraakt. Juist dat is ook een kenmerk van de Apocalyps. Hoe het ook zij, het is tijd om opnieuw te getuigen van een nieuwe tijd, de komst van het Koninkrijk van God."

Matthijs Langeraar schrijft in een artikel ,,Tijd van ommekeer" o.a.over de Übermensch: ,,Tegelijkertijd zijn er problemen die overheden en opvoeders niet meer onder controle krijgen: schooluitval, schulden, obesitas, alcoholmisbruik, gameverslaving en publieke agressie. Kortom de wetteloze Übermensch is onder ons werkzaam."

Corine Bruggink schrijft een artikel ,,Boodschappers op de bres". Ze citeert prof. dr.  Roel Kuiper die opmerkt: ,,De huidige tijd heeft boodschappers nodig. Een strijdbaar en belijdend christendom is altijd het meest gezegende christendom geweest. Laten we actief op de bres gaan voor een wereld waarin gerechtigheid woont. Isaäc da Costa schoof elke morgen de gordijnen open vanuit de verwachting dat Jezus terugkomt."

U kunt dit nummer bestellen bij ,,De Oogst", O.Z.Voorburgwal 241, 1012 EZ Amsterdam, tel.020 3446310 email info@deoogst.nl . Een jaarabonnement kost maar € 22,50.

JONGEREN

Drs Els.J. van Dijk van de Evangelische Hogeschool ,,De hunkerende generatie". De leefwereld van jongeren.
Dit boekje laat zien hoe jongeren van nu echt zijn.

Ik hoop er op terug te komen.

WE BEGINNEN

met het bekende en ontroerende gedicht van Dietrich Bonhoeffer: ,,Door goede machten trouw en stil omgeven…"
Bonhoeffer leefde van 1906 tot 1945. Hij was een zeer begaafde en ook moedige theoloog die zich bewust was van het duivelse van het Nazi-regime. Wegens zijn betrokkenheid bij een aanslag op Hitler werd hij in 1945 opgehangen.

Natuurlijk is het gedicht getekend door persoon en omstandigheden van Bonhoeffer, maar ook voor ons staat er veel herkenbaars in.

.Vertaling J.W.Schulte Nordholt.